Παιδικός διαβήτης


Ο διαβήτης είναι μια χρόνια νόσος και σημαίνει αύξησης του σακχάρου (γλυκόζης) στο αίμα.

Ο διαβήτης που εμφανίζεται στην παιδική ηλικία σαν κύρια νόσος είναι συνήθως τύπου 1, δηλαδή ινσουλινοεξαρτώμενος, και οφείλεται στην αδυναμία των β-κύτταρων του παγκρέατος να παράγουν ινσουλίνη.

Χωρίς την ορμόνη ινσουλίνη, η γλυκόζη δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τα κύτταρα και επομένως δεν υπάρχει γλυκαιμική ομοιόσταση. Είναι απαραίτητη η εξωγενής χορήγησης της ινσουλίνης ώστε να αναπαραχθεί όσο πιο πιστά γίνεται η φυσιολογική έκκριση. Ο τελικός σκοπός της θεραπείας είναι, ο σωστός μεταβολικός έλεγχος μεταξύ των χορηγήσεων ινσουλίνης και των επιπέδων του σακχάρου μετά την πρόσληψη φαγητού για να έχουμε υπό έλεγχο την υπεργλυκαιμία και τις υπογλυκαιμίες του μικρού μας ασθενή ούτος ώστε να εγγυηθούμε την σωστή ανάπτυξη και την πρόληψη των παρενεργειών του διαβήτη στη ενηλικίωση.

Στον μη διαβητικό η ινσουλίνη παράγεται από το πάγκρεας σε ρυθμό 0,6 μονάδες για κάθε κιλό σώματος ανά 24 ώρες, η έκκριση της χαρακτηρίζεται από μια βασική παραγωγή και από πικ σε αντιστοιχία με το γεύμα.

Δι αυτό τον λόγο ευρίσκονται στο εμπόριο φαρμακευτικοί τύποι ινσουλίνης ταχείας ενεργείας και παρατεινόμενης ενέργειας, για να επιτευχθεί η σωστότερη θεραπεία.


Τα συμπτώματα του παιδικού διαβήτη είναι:

1 αυξημένη κατανάλωση τροφής (πολυφαγία)

2 συνεχόμενη κατανάλωση νερού (πολυδιψία)

3 αυξημένη ανάγκη ούρησης, μερικά παιδάκια ξαναρχίσουν να βρέχουν το κρεβατάκι τους κατά την διάρκεια της νύκτας αν και το είχαν κόψει. (πολυουρία)

4 ελάττωσης της ανάπτυξη τους

5 απώλεια βάρους

6 κετόνες στα ούρα και στο αίμα (χρήσης των λιπών αντί των σακχάρων ως πηγή ενέργειας)

Για να επιβεβαιωθεί η διάγνωσης του διαβήτη χρειάζεται και η ανάλυσης ούρων, για εξερεύνηση γλυκόζης και κετόνων.


Υπάρχουν και άλλες μορφές διαβήτη οι οποίες επηρεάζουν σε μικρότερο βαθμό την παιδική ηλικία.

Ο διαβήτης τύπου 2, τυπικός των ενήλικων, παρουσιάζει μια αύξηση και στα παιδάκια.

Ο MODY (Maturity Onset Diabetes of the Yang) μια μορφή γενετικό- οικογενειακή.

Ο δευτερεύων διαβήτης σε άλλες παθολογίες (κυστική ίνωση, ενδοκρινολογικές ασθένειες κ.λ.π.) ή εξαρτώμενος από την χρόνια πρόσληψη κορτιζόνης.

Αντικειμενικές θεραπείες του διαβήτη τύπου 1.

►Διατήρησης των γλυκαιμικων επιπέδων πλησιέστερα στα κανονικά ισορροπώντας την διατροφή με την ινσουλινικη θεραπεία και την φυσική άσκηση.

►Ικανοποίηση των διατροφικών αναγκών ούτως ώστε να επιτραπεί η σωστή ανάπτυξης του παιδιού (βάρους-ύψους).

►Εκπαίδευσης του ασθενούς στην σωστή διαχείριση της διατροφής του.

►Πρόληψης των επιπλοκών του διαβήτη όπως αλλοιώσεις μικρό αγγειακές και μακρό αγγειακές.


Συμβουλές διατροφής

Θερμίδες: ανάλογες με τις ανάγκες για την ηλικία και την φυσική άσκηση που εξασκεί.

Ολικοί υδατάνθρακες: 55-60% των ολικών θερμίδων

εκ των οποίων απλοί

10-12%

Πρωτεΐνες: 10-13% των ολικών θερμίδων

αναλογία μεταξύ ζωικών και φυτικών πρωτεϊνών 1:1

Ολικά λιπαρά: 30% των ολικών θερμίδων

κορεσμένα< 10%

μονοακόρεστα 10-15%

πολυακόρεστα

7-10%

Χολεστερόλη: < 100 mg/1000kcal

Διαιτητικές ίνες: 0,5 γραμμάρια για κάθε κιλό ιδανικού βάρους την ημέρα η 10 γραμμάρια ανά 1000 θερμίδες

Μια ισορροπημένη πρόσληψη πρωτεϊνών φυτικής και ζωικής προελεύσεως ευνοεί την οριακή λήψη χολεστερολης και κορεσμένων λιπαρών.